ಜೀವನವೇ ಒಂದು ಸಾಧನೆ.

                      ಎಸ್ ಪಿ ತೇಜರಾಜು.
             

 ಇಷ್ಟು ದಿನವಾದರೂ ನಾನು ಕೂಡ ಈ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಮಾನವ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹಣವನ್ನು ಎಣಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮನಾಗಿದ್ದ ಆದರೆ ತಾನು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಬದುಕಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸುವುದುರಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದಾನೆ.

  ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚಾರ್ಯರೊಬ್ಬರು ಬರೆದಿದಂತಹ "ಹೀಗೊಂದು ಆಯಸ್ಸಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ" ಎಂಬ ಅಂಕಣವನ್ನು ಓದುವ ಮೊದಲು ಮಾನವ ಕಡಿಮೆ ಎಂದರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ದಿನವಾದರೂ  ಬದುಕಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಂತೆ ಮಾನವನೇನಾದರೂ ಲಕ್ಷದಿನ  ಬದುಕಿದರೆ ಅವನ ಆಯಸ್ಸು 274 ವರ್ಷಗಳಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಲೆಕ್ಕ ತಿಳಿದು ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದರು ಮಾನವ ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ದಿನವೂ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇಸರವಾಯಿತು.

 ಅಂಕಣದಲ್ಲಿಯೇಇರುವಂತೆ ಮಾನವ 70 ವರ್ಷ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಅವನು 25,550 ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ 8517 ದಿನಗಳನ್ನು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ, 6388 ದಿನಗಳು ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ, 6388 ದಿನಗಳನ್ನು ದಿನ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಊಟ-ಉಪಚಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ, ಟಿವಿ ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲ್ಗಾಗಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಳೆದು ತನಗಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದು ಕೇವಲ 4258 ದಿನಗಳು ಅಂದರೆ ಸರಾಸರಿ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳು ಮಾತ್ರ.

  ಕೆಲವರು ತನಗಾಗಿಯೇ ಉಳಿದ  4258 ದಿನಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು, ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಜ್ಜಿ ತಾತಂದಿರ ಕುರುಹೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ತಾತ ಮುತ್ತಾತಂದಿರುಗಳ ಹೆಸರೇ ನೆನಪಿರುವುದಿಲ್ಲ.

  ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮಗಾಗಿಯೇ ಸಿಗುವಂತಹ ಈ ಸುಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಬಹಳ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖಾಂತರ ಸದುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬೆಳೆದಂತಹ ಪೂರಕ ವಾತಾವರಣ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರವರ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಕೂಡ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಬರಹದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ, ಮಗದೊಬ್ಬರು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಾನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

 ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾ ಹೋದಷ್ಟು ಅದರ ಆಳ ಆಗಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಸಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯುವವರು ಹಾಗೂ ಓದುವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಓದುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಇಳಿಕೆಯಾದರೂ ಬರೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲೇನು ಕಡಿಮೆ ಎಂದೆನಿಸಲಿಲ್ಲ.

 ಈ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪ್ರಕಾರಗಳು ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ ಬರಹಗಾರರು ತಾವು ಹೇಳಬೇಕಾದಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು  ಓದುಗರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಬರಹಗಾರರು ಇಹಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು ಕೂಡ ಅವರು ಬರೆದಂತಹ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ ಇದರಿಂದಲೇ ಪುಸ್ತಕ ಮಹತ್ವ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.

 ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪುಸ್ತಕ ಓದುಗನ ಅಭಿರುಚಿಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕೆಲವರು ವೇದ-ಶಾಸ್ತ್ರ ಪುರಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು, ಕೆಲವರು ಪರಿಸರ ಸಂಬಂಧಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕೃಷಿ ಸಂಬಂಧಿ, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಹಾಗೂ ಕಥೆ-ಕಾದಂಬರಿ-ಕವನ ಆಧಾರಿತ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು, ಪ್ರಚಲಿತ ವಿದ್ಯಮಾನ ಆಧಾರಿತ, ಪಂಚಾಂಗ, ವಿಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ, ಪ್ರವಾಸಿ ಕಥನವಾಧಾರಿತ, ಯೋಗ, ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಆಧಾರಿತ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಲು ಇಚ್ಛೆಪಡುತ್ತಾರೆ.

 ಪುಸ್ತಕಲೋಕವೇ ಒಂದು ಮುದುಡದ, ಮಾಗದ, ಕೊನೆಇಲ್ಲದ ಲೋಕ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಓದುಗರದ್ದೆ ಒಂದು ಪ್ರಪಂಚವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ತಮಗೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಂದರೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುವ ಮುನ್ನ ತಮಗಿಷ್ಟವಾದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಲು ಇಚ್ಛೆಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿರಲಿ ಓದುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಆಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ದೊರಕುವುದೇನಂತು ಸುಳ್ಳೇನಲ್ಲ.

 ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಹತ್ವ ಅಗಾಧವಾದದ್ದು ಮಾನವನ ವಿಕಸನದ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಪುರಾಣಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು ನೆರವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ನೊಂದು-ಬೆಂದು ಜೀವನವೇ ಬೇಡ ಎನ್ನುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಕೂಡ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಮೇಲೆದ್ದು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಅಪ್ರತಿಮ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂರವರ ಹೇಳಿರುವುದು "ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕ ನೂರು ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ

ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಗ್ರಂಥಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನ" ಎಂದು.

 ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲೇ ಬಂದವರು. ಭೂಮಿತಾಯಿಯನ್ನು ನಂಬಿ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ತೋಟವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಯಾವುದೇ ವಿಷವನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿಸದೆ, ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನ ಜಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಕೊಯ್ಲು ಕಟಾವಾದ ಬಳಿಕ ಹರಿಕಥೆ, ಕೀರ್ತನೆ, ನಾಟಕ, ಯಕ್ಷಗಾನ, ಪುರಾಣ, ಭಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಾಮಾಯಣ-ಮಹಾಭಾರತದಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿಕೊಂಡು ಜ್ಞಾನಭಂಡಾರವನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಸಿ ಸಾವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿಕೊಂಡು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ ಅಡಗಿರುವುದೆ ಈ ನಿಸರ್ಗ ಸ್ನೇಹಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲವೇ ? ಇದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಜೀವನವೇ ಒಂದು ಸಾಧನೆ ಎಂದರೆ.