Saturday, August 29, 2020

                                          ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

                                              ಎಸ್ ಪಿ ತೇಜರಾಜು.

Student Life is golden life  ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆದ ಬಹುಪಾಲು ಮಂದಿ ಹೌದು ಎನ್ನುವುದೇನೋ ನಿಜವಾದರೂ ಇನ್ನುಳಿದವರು ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಅವರದ್ದೇ ಆದಂತಹ ಬಲವಾದ ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು, ರಿಮೋಟ್ ಏರಿಯಾಗಳಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ನಗರಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಲಿ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಗೆ ಸಿಗದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗುಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮರಳಿ ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆತರಲು ಸರಕಾರ ಹಾಗೂ ಸರಕಾರೇತರ ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅನೇಕ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದೆ,SSLC ಯವರೆಗೆ ಉಚಿತ ಹಾಗೂ ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಈ ಯೋಜನೆಯ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.

 ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಖಾಸಗಿ ಹಾಗೂ ಸರಕಾರಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಲೋಪದೋಷಗಳಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಇಂದಿನ ದಿನದ ಚರ್ಚಾ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ, ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಮಿತಿಯು ಸುದೀರ್ಘ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಡೆಸಿ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಲಾರಂಭಿಸಿದೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಹೋದರೆ ಅಂಕಣದ ವಿಷಯ ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗುವುದರಿಂದ ವಿಷಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಾವು ಓದಿದಂತಹ ಶಾಲಾ - ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಂಕಣದ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.

 ಬಹುಪಾಲು ಮಂದಿ ನಮ್ಮ ಪೋಷಕರು ಹಳ್ಳಿಯವರೆ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಹಸವನ್ನೇ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ತಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೈಮರಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಅನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಗಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸಿನ ತೊಂದರೆಯಿಂದಲೂ, ದೂರದ ಊರಿಗೆ ನಡೆದು ಹೋಗಬೇಕೆಂದಲೋ, ಗುರುಗಳು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆಂತಲೋ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗುಳಿದರು ಇದರ ನಡುವೆಯೂ ಕೆಲವರು ಓದಿ ನಗರವನ್ನು ಸೇರಿ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದವರಿದ್ದಾರೆ.

 ಪೋಷಕರು ಕಡಿಮೆ ಸಮಯವನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅವರ ನೆನಪುಗಳು ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಯ ಶಾಲೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದು, ರಸ್ತೆಯ ಆಜುಬಾಜಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದಂತಹ ನೇರಳೆ, ಹುಣಸೆ ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕಿತ್ತು ತಿಂದು ಗುರುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದು, ಮಳೆಗಾಲ ಬಂತೆಂದರೆ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಶಾಲೆ ನಡೆಯದಿದ್ದಿದ್ದು, ಭಾನುವಾರ ಬಂತೆಂದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿದಿದ್ದು, ಚಾನೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಈಜು ಹೊಡೆದದ್ದು, ಆಲೆಮನೆಯ ಬೆಲ್ಲದ ಅಂಟು ತಿಂದಿದ್ದು, ರಾಗಿ ತೆನೆ ಕಿತ್ತು ತಿಂದಿದ್ದು, ದನ ಮೇಯಿಸಲೋ ಅಥವಾ ಸೌದೆತರಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಆದಂತಹ ಅನುಭವಗಳು, ಬಿಸಿಲು ಮಳೆ ಚಳಿಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನ ಜಾತ್ರೆಗಳಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದು, ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

 ನಮ್ಮ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ನಮಗೆ ಆಗಲಿ ಈ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಹೊಸ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವ ಪಯಣವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಘಟ್ಟವನ್ನು ಒಂದೇ ಒಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿರುತ್ತಾರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಮುಗಿಸಿರುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ದುಶ್ಚಟಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ತೊರೆದವರಿದ್ದಾರೆ, SSLC,PUC, DEGREE ವಿವಿಧ ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತೀರ್ಣರಾಗಿ  ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದವರಿದ್ದಾರೆ, ಇವರುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಜನ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದವರಿದ್ದಾರೆ.

 ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣವು ಜೀವನದ ಒಂದು ಘಟ್ಟ, ಎರಡು ವರ್ಷದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಶಿಕ್ಷಣವು ತಿಳಿಯದಹಾಗೆ ಮುಗಿದಿರುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ಕಾಲೇಜು ಹೊಸ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಪದವಿಗೆ ಕಾಲು ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸತನದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಹವ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರುವ ಕಾಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಫೇಲಾಗುವರಿಂದಲೂ ಹಿಡಿದು ರಾಂಕ್ ಗಳಿಸುವವರು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ, freshers party ಇಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕಾರು ತರಹದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ,CR election, Sports, College annual day, NSS, NCC, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಮೊದಲ ವರ್ಷ ಮುಗಿದಿರುತ್ತದೆ.

 ಇಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮತಮ್ಮ ಬಳಗದ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆತ್ಮೀಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಓದುವವರದೇ ಒಂದು ಬಳಗವಾದರೆ, ಓದದವರದು ಮತ್ತೊಂದು ಬಳಗ, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂಕ್ ಹೊಡೆಯುವವರದು ಮತ್ತೊಂದು ಬಳಗ, ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹವ್ಯಾಸಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಜಗಳಗಳು ನಡೆದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಪ್ರವಾಸ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗಂತೂ ವಾರಕ್ಕೆರಡು ದಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟ, ತಿಂಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ KRS backwater, ಪ್ರತಿ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ನಲಿಯು ತಪ್ಪದ ಹಾಗೆ 8-10 ಜನರ ಬೈಕ್ ಟ್ರಿಪ್ ಇರುವುದುಂಟು, ಮೈಸೂರಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳು ಇರುವುದರಿಂದ 1Day trip ಮಾಡಲು ಅನೇಕ ಅವಕಾಶಗಳು ಇರುವುದುಂಟು.

ಬಿಳಿಗಿರಿರಂಗನ ಬೆಟ್ಟ(BR Hill's), ಮುತ್ತತ್ತಿ, ಹಿಮವದ್ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಬೆಟ್ಟ, ಬಂಡೀಪುರ ಫಾರೆಸ್ಟ್, ತಲಕಾಡು, ಮಲೆ ಮಹದೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟ, ನಂಜನಗೂಡು, ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅಬಿ ಫಾಲ್ಸ್, ಎಣ್ಣೆಹೊಳೆ, ತಲಕಾವೇರಿ, ರಾಜಾಸೀಟ್, ಮಂದಲ್ಪಟ್ಟಿ, ಇರ್ಪು ಫಾಲ್ಸ್, ನಾಗರಹೊಳೆ, ಕಬಿನಿ ಜಲಾಶಯ,kabini back water, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕದೇವಿ ಬೆಟ್ಟ, ಬಳ್ಳೆಫಾರೆಸ್ಟ್, ಭೀಮನಕೊಲ್ಲಿ, ಗದಿಗೆ, ಸುತ್ತೂರು, ಸೋಮನಾಥಪುರ, ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಒಂದೊಂದು ದಿನದ ಪ್ರವಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

 ಹಾಸನದ ಬೇಲೂರು, ಹಾರಂಗಿ ಜಲಾಶಯ, ಹಳೇಬೀಡು, ಆಗುಂಬೆಯ sunset view point, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಬಾಬಾಬುಡನ್ ಗಿರಿ, ಮುಳ್ಳಯ್ಯನ ಗಿರಿ, ಶೃಂಗೇರಿ, ಧರ್ಮಸ್ಥಳ, ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, ಬಿಸಿಲೆ ಘಾಟ್, ಮಂಗಳೂರು ಬೀಚ್, ಊಟಿ, ಕೊಡೆಕೆನಾಲ್ ಎರಡರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ದಿನದ ಪ್ರವಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

 ಚಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರಿಗಂತೂ ಕೊಡಚಾದ್ರಿಯ, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್, ಎತ್ತಿನ ಭುಜ, ಚಾರ್ಮುಡಿ ಘಾಟ್, ನಿಶಾನಿ ಬೆಟ್ಟ, ಕುಮಾರ ಪರ್ವತ, ಕುದುರೆಮುಖ, ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗುಂಡಿ, ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಚಾರಣ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಎರಡು ಮೂರು ದಿನದ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

 ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗಿನ ಪ್ರವಾಸವಾದರೆ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ NSS camp, Industrial visit ಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು.

 ಇವುಗಳ ನಡುನಡುವೆಯೇ ಕಾಲೇಜಿನ ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್(Internals), Record submission,ಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೊನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ನ ಎಕ್ಸಾಮ್ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಉಳಿವುದು ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಜೂನಿಯರ್ಸ್ ಗಳು ಕೂಡ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

 ಕಾಲೇಜಿನ ಎಕ್ಸಾಮ್ ಮುಗಿದ ಮಾರನೇ ದಿನದಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರದ್ದೇ ಆದಂತಹ ಜೀವನವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವರು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ಮನೆಯಕಡೆ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿರುವವರು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.

 ಯೌವನವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ದೊರಕುವಂತಹ ಒಂದು ಸುಸಂದರ್ಭ ಇದರಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಬಳಿ ಹಣ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಸಮಯವಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಇಂದು ಎಲ್ಲರೂ  ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಾವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಳೆದಂತಹ ಸಮಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ನೆನಪುಗಳು ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ ಹೊರತು ಹಿಂತಿರುಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅರ್ಥಾತ್ ಹಣ ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದೇ ಹೊರತು ಸಮಯವನ್ನೆಲ್ಲ  ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

[ ಮೇಲೆ ತಿಳಿದಿರುವಂತಹ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳ ಪ್ರಯಾಣ ಒಂದು ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಂತಹದ್ದು ಓದುಗರು ಇಚ್ಚಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ]

 ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

Saturday, August 8, 2020

ಸಂಬಂಧಗಳು ಕಲ್ಪನೆಯೇ?

 

                                                                                                ಎಸ್. ಪಿ. ತೇಜರಾಜು.

 ಕಾಲೇಜಿನ ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಶನ್ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆ ಸೇರಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ 8.30 ಆಗಿತ್ತು, ಹೊಟ್ಟೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಸಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಡುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಗುವಿನ ಪುಟ್ಟ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿದವು. ಆಜುಬಾಜಿನ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳದಿರಬಹುದೆನಿಸಿತು. ಕೈ ಕಾಲು ತೊಳೆದು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಕ್ಕನ ಮಗಳು ಓಡಿಬಂದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ? ನಾನು ಬಂದಿದ್ದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿಸಿದಳು.

 ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರ ಕುಶಲೋಪರಿಯನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುವಂತೆ ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ? ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ? ಯಾರು ಜೊತೆ ಬಂದೆ? ಶಾಲೆ ಮುಗಿಯಿತಾ? ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ರಜಾ? ಎಷ್ಟನೇ ಕ್ಲಾಸು? ಯಾವ ಸ್ಕೂಲು? ಸ್ಕೂಲ್ ಡೇಲಿ ಯಾವ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ? ಸ್ಕೂಲಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಎಷ್ಟು ಜನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಇದ್ದಾರೆ? ಈ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆಯೇ ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸಿದ್ದಾಯಿತು.

 ಮಾವ ನಿಮಗೆ ಹೊಸ ಫ್ರೆಂಡನ್ನು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಮನೆಯ ಹೊರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು ಯಾರಿರಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಪುಟ್ಟ ನಾಯಿ ಮರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದಳು. ಈಕೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಸಂಜೆ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ನಾಯಿಮರಿಯ ಜೊತೆ ಆಟಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ವೀಟಿ ಎಂದು ಕೂಡ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಯಾವುದೋ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹಾಲನ್ನು ಸುರಿದಳು. ಅದೂ ಕುಡಿದು ಇವಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿತ್ತು,ನಂತರ ಒಂದು ಗೋಣಿಚೀಲವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಟ್ಟಿ ಮಲಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

 ಅಮ್ಮು ನಾಯಿಯನ್ನು ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮುಟ್ಟಬಾರದು ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಎಂದೆ, ಅದಕ್ಕವಳು ಸಮ್ಮತಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಳು. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರು ಈಕೆಯ ಆಟದಲ್ಲಿ ಮರೆತಿದ್ದರು.

 ಸಮಯವಾದ್ದರಿಂದ ಊಟಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕುಳಿತೆವು ಊಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮೊದಲು ನಾನು ಮೊದಲು ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಆಟಗಳು ನಡೆದವು. ಊಟವಾದ ಬಳಿಕ ಆಕೆಗೆ ಮತ್ತದೇ ನಾಯಿಯ ಚಿಂತೆ, ಮಾವ ನಾಯಿಮರಿಯ ಪೇರೆಂಟ್ಸ್ ಕೂಡ ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಲಗಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಕ್ಕೆವು.ಊಟ ಮುಗಿದು ವಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮಲಗಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಸಂಜೆಯಿಂದ ಆಟವಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಈಕೆಗೂ ನಿದ್ದೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹತ್ತಿತು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಾಯಿಯದೆ ಕನವರಿಕೆ.

 ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಾಕಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು, ನಾಯಿಯನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿರಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದು ನಿಜವಾಗಿತ್ತು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಳು, ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಳು, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಸ್ನೇಹಿತರೊಟ್ಟಿಗೆ ತಾನು ಹೋಗಿ ಹುಡುಕಿದಳು, ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಾಯಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡಳು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಮಗಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಎಂದು ಅಕ್ಕನ ಕರೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಅಮ್ಮು ಇಂದು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿ, ಸಂಜೆ ನಾನೇ ಚಾಕಲೇಟ್ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ನಾಳೆ ನಾನೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಡೆದೆ.

 ಸಂಜೆ ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು, ದೂರದಿಂದಲೇ ಬರುವುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಮತ್ತದೇ ನಾಯಿಮರಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಬಂದು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡುಳು, ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಕೈಸೇರಿದಾಗ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಳು,ಇತರರಿಗೂ ಹಂಚಿ ತಾನು ತಿಂದಳು, ನಂತರ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದು, ಶಟಲ್ ಕಾಕ್ ಆಡಿ ಕೈ ಕಾಲು ತೊಳೆದು ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತೆವು, ಈಕೆಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಅಡುಗೆಯೂ ತಯಾರಾಗಿ ಊಟ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಂತೆ ಅಕ್ಕನ ಕರೆ ಬಂದಿತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಲಗಿದೆ.

 ಬೆಳಕರೆದು ಸ್ನಾನ, ಕಾಫಿ, ತಿಂಡಿಯು ಮುಗಿದಿತ್ತು, ಎರಡು ದಿನ ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆ ಆಟವಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಕ್ಕನ ಮಗಳು ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಮರೆಸಿದ್ದಳು, ಈಕೆಯ ಆಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದೆವು, ಇನ್ನೆರಡು ದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುವುದು ಎಲ್ಲರ ಭಾವನೆಯಾಗಿತ್ತು, ಈಕೆಗೂ ತಾನು ಆಟವಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ನಾಯಿಮರಿ, ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಕಂಡಂತಹ ಪುಟ್ಟ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಮನೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಹೇಗೋ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸಿ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾಯ್ತು, ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆ, ಶರ್ಟನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಹಿಂದೆ ಕುಡಿದುಕೊಂಡುಳು, ಇವಳು ಆಟವಾಡಿಸಿದ ನಾಯಿಮರಿ ಕುಯ್ಯಿ ಕುಯ್ಯಿ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಟಾಟಾ ಹೇಳಿ, ಸ್ವೀಟಿ ಬಾಯ್ ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು, ಬೈಕ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ನಾಯಿಮರಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

 ಬೈಕ್ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಮನೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಲಿತ್ತು, ಈಕೆಯ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು, ಮಾವ ನಾಯಿಮರಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೋ, ಹಾಲು ಬಿಸ್ಕೆಟ್ಟನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹಾಕು, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸು, ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು  ಆಕು, ಮುಂದಿನ ಸಲ ಬಂದು ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಮಾವ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಉಳಿದುಕೋ ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು, ಮೊದಲೇ ಈಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯಾದಂತಹ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಮೂಕಗೊಳಿಸಿ ಮನಸನ್ನು ಭಾರವಾಗಿಸಿ, ನೇತ್ರಗಳನ್ನು ಹಸಿಯಾಗಿದ್ದವು.

ಅಂತೂ ಮನೆ ತಲುಪಿದ್ದಾಯಿತು, ಗಂಟಲು ಒಣಗಿ ಮೌನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವೆನಿಸಿತು. ಈಗಲೂ ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಕ್ಕ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸಮಯವು ಆಗಿತ್ತು, ಮುಂದಿನ ರಜಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಹೊರನಡೆದೆ, ಈಕೆಯು ನನಗೆ ಟಾಟಾ ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು. ಅಂದಿನ ದಿನದ ಕಾಲೇಜಿನ ಪಾಠ ಪ್ರವಚನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮೌನದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು.

  ಇದೊಂದೇ ಘಟನೆ ಮಕ್ಕಳ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿಯೇ ಹೇಳುವುದೇನೋ ಮಕ್ಕಳು ದೇವರ ಸಮಾನರೆಂದು, ಇವರೇ ಅಲ್ಲವೆ ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವಮಾನವರು.

 ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವು ವಿಶ್ವಮಾನವನೆ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಸಂಬಂಧವೆಂಬ ಕೋಟೆಯ ಪರಿಧಿಯೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದಷ್ಟೇ. ಸಂಬಂಧಗಳು ಎಂಬುದು ಮಾನವನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಬಂಧ, ಇದು ನಾವು ಇರುವ ವಾಸ್ತವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ, ಕೆಲವು ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಐದು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಹಿಂದಿನವರೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ ಇದರ ಹಿಂದಿನದನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕೆಲಸ ತ್ರಾಸವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣ- ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ- ತಂಗಿ, ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ತಾತ- ಅಜ್ಜಿ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ-ದೊಡ್ಡಮ್ಮ,ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ-ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ, ಅತ್ತೆ- ಮಾವ, ಭಾವ- ಮೈದುನ, ಅಳಿಯ- ಸೊಸೆ, ಮಗ- ಮಗಳು ಎಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳು ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವಂತಹದ್ದಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಕಲೆಯಾಗಿದೆ.

 ಈ ಬಾರಿಯ ಬೇಸಿಗೆರಜಕ್ಕೆ ಅಕ್ಕನ ಮಗಳ ಜೋತೆಗೆ ಮಗನು ಬಂದಿದ್ದ ನಮಗೆ ಸಂಭ್ರಮ ಇಮ್ಮಡಿಸಿತ್ತು, ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಕರೋನಾದ ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಅವರಿದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಳೆದಿದ್ದಾಯಿತು. ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ ನಾಯಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದಳು ಅವಳು ಹೋದ ಒಂದೆರಡು ದಿನಕ್ಕೆ ಆ ನಾಯಿಮರಿಯೂ ಕೂಡ ಓಡಿಹೋಗಿತ್ತು, ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಮುಗ್ಧತೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಿದ್ದವು. ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಲ್ಲಿ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಾಗ ಅವರಿಗೂ ಹೀಗೆನಿಸಿತೇನೋ, ಇದೆಲ್ಲವೂ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಕೊಡುಗೆ.

 ಕಾಲ ಉರುಳಿದಂತೆ ಕಾಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಲೀನವಾಗುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಮಾನವ ಕಲ್ಪಿತ ಈ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

 ಧನ್ಯವಾದಗಳು.